Amateur van het leven

Dit staat al enige tijd in mijn twitterbiografie; amateur van het leven. Ik heb het ooit bedacht en ik vind eigenlijk wel dat het ontzettend op mij slaat. Ik ben een echte amateur van het leven. Niet eens zozeer dat het leven zelf mij zo amateuristisch af gaat, ik heb het allemaal prima voor elkaar en het gaat goed, maar meer de dingen die ik in het leven doe zijn allemaal een beetje op amateuristisch niveau. Ik kan heel veel, maar van alles maar een beetje.

Ik kan niet stilzitten. Ik moet altijd iets doen en vind ook alles leuk. Misschien komt het daardoor wel dat ik in alles een beetje goed ben. Als tienjarig meisje begon ik met saxofoon spelen. Ik vond het ontzettend leuk, al was ik niet een heel gemotiveerde thuisstudeerder. De lessen daarentegen vond ik heel leuk en mijn lerares zei ook altijd dat ik erg goed was. Alleen, jammer maar helaas, vond ik op mijn dertiende een andere leuke hobby, namelijk toneelspelen. Ik zat bij een theaterclubje en die repeteerden precies op dezeldfe dag en tijd als mijn saxofoonles. De les kon niet verplaatst worden (en eigenlijk had ik het anders ook wel heel druk gehad) dus besloot ik te stoppen met saxofoon spelen en ben ik nooit de meestersaxofonist geworden die ik eigenlijk had kunnen zijn.

Op het Klokhuis zag ik als vijfjarig meisje iets wat ik nog nooit gezien had. Het heette turnen en het zag eruit alsof het echt iets voor mij was. Van mijn ouders moest ik eerst mijn zwemdiploma halen en dan mocht ik een sport kiezen. De sport was al snel gekozen; turnen it was. Helaas mocht ik alleen niet meteen door naar turnen, maar moest ik eerst naar gymnastiek. De trainster had alleen na de eerste les meteen al door dat ik makkelijk een koprol kon maken en een radslag was ook peanuts. De week erop mocht ik meteen door naar de turngroep en al snel trainde ik twee keer per week. Ik heb ook meegedaan aan een wedstrijd, waar overigens mijn twee trainers nog stonden te bekvechten wie met mij langs de onderdelen mocht, maar ik was toen zo zenuwachtig dat eigenlijk alles fout ging wat er maar fout kon gaan. Als ik met turnen door was gegaan, was ik waarschijnlijk topturnster geworden. Alleen had ik het na een jaartje wel gezien en vond ik het tijd voor iets anders.

Saxofoon spelen, turnen, piano spelen, jongleren, acrobatieken, toneelspelen, zingen, ik kan het allemaal, alleen allemaal maar een beetje goed. Maar weet je wat het gekke is? Ik vind het helemaal niet vervelend dat ik van alles maar een beetje kan. Zoals ik al zei, ik vind alles leuk en uiteindelijk betekend amateur ook maar liefhebber. Ik ben een liefhebber van al het voorgenoemde. Ik ben een liefhebber van het leven.

Mijn Harry Potter project

Mijn jeugd is grotendeels gevuld met herinneringen aan één jongen. Die jongen heeft een groot deel van mijn jeugd bepaald. Diezelfde jongen is nog steeds, nu ik bijna geen tiener meer ben en mijn jeugd dus officieel is afgelopen, ontzettend belangrijk voor mij. Die jongen; is Harry Potter. Harry Potter en al zijn vriendjes en vriendinnetjes en niet zo vriendjes en vriendinnetjes. Ik heb met Harry Potter meegeleefd alsof ik een relatie met hem had. Al z'n ups en downs heb ik gevolgd in de zeven boeken en acht films.

Ik weet nog goed wanneer ik voor het eerst kennismaakte met Harry. Ik zat in groep drie/vier (ja, wij hadden een nogal raar en ingewikkeld schoolsysteem) en een paar vriendjes van mij hadden hun hele collectie aan Harry Potter spullen meegenomen naar school. Ze hadden kleurboeken, posterboeken, pennen, schriften, noem het maar op. Verwonderd keek ik naar Harry met zijn ronde brilletje en litteken en ik vroeg mijn vriendjes wie deze persoon voor moest stellen. "Jij kent Harry Potter niet!?" riepen ze verwonderd. Ik schudde nee en mijn vriendjes namen me mee in de wondere wereld van Harry Potter. Ze vertelden me dat die grote man met die lange baard Hagrid heette en dat vervelende ventje met het naar achter gekamde blonde haar was Malfidus.

Toen ik thuis kwam, vertelde ik vol verwondering aan mijn ouders wat ik op school wel niet allemaal had gehoord. Mijn ouders vonden er waarschijnlijk niet veel aan, maar hebben het wel ergens in hun hoofd opgeslagen, want tijdens pakjesavond (een paar weken erna) kreeg ik Harry Potter en de Steen der Wijzen cadeau. Wat was ik blij! Ik was euforisch! Direct begon ik te lezen, maar aangezien ik nog maar net een jaar geleden überhaupt had leren lezen, ging dat niet echt snel. Elke avond las ik een bladzijde en na plusminus een jaar had ik het boek uit.

Zo las ik alle boeken van Harry Potter. Steeds als er een nieuw deel uitkwam, kocht ik die en las hem. Omdat ik toen nog niet echt van het lezen was, duurde het gemiddeld vijf à zes maanden voor ik een Harry Potter boek uit had, maar dat maakte mij niet uit. Nu, zo'n vier jaar nadat ik voor het laatst een Harry Potter boek heb gelezen, heb ik besloten om dit hele proces te herhalen. Natuurlijk niet in hetzelfde tempo als vroeger. Ik ga alle boeken van Harry Potter weer opnieuw lezen om zo ook een beetje mijn jeugd weer te herbeleven. Inmiddels heb ik Harry Potter en de Steen der Wijzen alweer uit (wat een piepklein boekje is dat eigenlijk) en ben ik begonnen aan Harry Potter en de Geheime Kamer. Bij elk boek krijg ik weer flashbacks aan de tijd dat ik de boeken voor het eerst las. Alleen kijk ik nu al wel een beetje op tegen de dood van al die leuke mensen... Ik moet er nou al van huilen...

Films van de maand... Januari!

Het is de laatste tijd ontzettend koud (in het Noorden in ieder geval) en mijn tentamens heb ik allemaal gehaald, dat betekent: filmtijd! Ik heb in januari best wel weer wat films gezien die ik met jullie zal delen!

Minoes

Ik ben echt een sucker voor films die ik vroeger heb gezien. Dat nostalgische gevoel vind ik echt heerlijk! Van Minoes krijg ik dat gevoel ook! Hij was laatst op tv en ik vond dat het wel weer eens tijd was om een leuke kinderfilm te zien. Ik moet trouwens zeggen dat deze film ook bomvol volwassen grapjes zit. "Ja, jij weet wel wat je met de vrouwtjes aanmoet." *kat met kakker stem* "Grr. Oh zeker wel!"

Brammetje Baas

Wel een kinderfilm, geen nostalgie. Sommige mensen weten niet hoeveel goede Nederlandse (kinder)films er gemaakt worden en dit is er één van! Het drukke jongetje Brammetje Baas gaat naar groep drie. Hij hoopt daar veel te leren, maar omdat zijn hoofd nogal vol zit met van alles en nog wat, loopt hij tegen nogal wat problemen aan...

The Big Lebowski

Een echte klassieker! En een goede klassieker ook! Ik lag regelmatig dubbel over de nuchterheid van meneer Lebowski himself. Het verhaal schiet wel een beetje alle kanten op, maar dit houdt je er ook wel weer bij. Alle stonede momenten worden ook uitermate goed in beeld gebracht!

Sliding Doors

Deze film vertelt eigenlijk twee verhalen. Het verhaal over de vrouw die haar trein wél haalt, waardoor ze haar echtgenoot betrapt met een ander en het verhaal over de vrouw die haar trein niet haalt, waardoor ze haar echtgenoot niet betrapt met een ander. Een lekkere simpele film, die nog verrassend goed eindigde!

Ocean's Thirteen

Ik heb Ocean's Eleven en Ocean's Twelve echt al honderd keer gezien en ik kwam er laatst achter dat ik Ocean's Thirteen nog nooit had gezien! Dat werd dus tijd! Weer een heerlijke film, maar wel iets minder dan de vorige twee die gewoon geniaal waren. Het is iets minder obvious dat ze echt uit zijn op iets groots, maar met George Clooney en Brad Pitt in de hoofdrol hoor je mij niet klagen!

How I Live Now

Na mijn goede voornemen over lezen te hebben uitgesproken ben ik als een malle gaan lezen en heb ik inmiddels alweer vier (!) boeken uitgelezen. Waaronder How I Live Now. De grap van dit boek was, dat ik hem echt al sinds mijn elfde in de kast heb liggen, maar het altijd te ingewikkeld vond om te lezen. Het is ook een vrij ingewikkeld boek, maar nu waagde ik me er toch maar aan. Ontzettend mooi boek! De film is ook echt prachtig, al is die niet altijd even trouw aan het boek. Normaal stoor ik me daar altijd heel erg aan, maar bij deze film niet, omdat het eigenlijk wel iets toevoegde aan het verhaal. Zeker een aanrader (de film en het boek).

The Perks of Being a Wallflower

Dit boek was ik al ongeveer een half jaar aan het lezen voor ik er eindelijk doorheen kwam. Nog steeds vind ik het boek niet heel spectaculair, maar de film daarentegen is echt goed! In het boek gaat alles vrij langzaam, maar in de film gebeurt er telkens weer wat nieuws. Voor mensen die houden van personages die veel ontwikkelingen doorgaan, is dit een aanrader!

Beautiful Creatures

Mijn ouders hadden laatst een hele mooie film gezien zeiden ze van een Deense regisseuse en ze wouden graag nog meer films van haar zien. For some reason dachten ze dat deze film ook van haar was (wat dus helemaal niet waar is). Ze hadden hem gehuurd en wij gingen hem met z'n allen kijken. Mijn ouders vonden het maar niks, ik vond het best oké. Ik weet dat van deze film ook een boek is en eerlijk gezegd had ik liever eerst het boek gelezen, omdat ik wel merkte dat de film op sommige punten niet helemaal duidelijk was. Toch wel een leuke film!

En dat was het alweer voor januari. Hebben jullie nog goede films gezien de afgelopen tijd?

Jong(er) oud

Ligt het aan mij of wordt iedereen steeds eerder 'oud'. En daarmee bedoel ik niet oud als in oma-oud, maar als in tiener oud. Ik weet dat veel mensen hierover praten, maar ik wil toch even mijn kant van dit verhaal laten zien. Ik heb namelijk wel verschillende denkpunten (of hoe je dat ook noemt) over dit onderwerp.

Ik denk dat iedereen het wel is opgevallen dat kleine meisjes van 10 jaar steeds vaker zelf naar de stad gaan en de meest hippe, soms ietwat te sexy, kleding shoppen. Daarnaast lopen ze een beetje populair te doen met hun telefoon (meestal een iPhone of iets in die trant) en hangen ze achter de computer te facebooken met hun 'vrienden'. Ik kan me herinneren dat toen ik 10 was, ik nog samen met mijn moeder de stad in ging om kleding te kopen en die ene keer dat ik zelf €50,- meekreeg van mijn moeder om zelf met een vriendin kleding uit te zoeken, ik helemaal in paniek raakte omdat ik niet wist wat ik moest kopen. Ik kreeg al wel vroeg kleedgeld, maar of ik er ook echt iets van kocht is een ander verhaal.

Mijn gastbroertje zit, als je het vergelijkt met Nederland, in groep 7. Laatst hadden ze een soort presentatie van wat ze allemaal gedaan hadden die periode en ik moet zeggen, ik schrok. Mijn gastmoeder had het ook al een keer vertelt, maar nu zag ik het met eigen ogen. Iedereen in de klas, behalve mijn gastbroertje en zijn vriendje, had een smartphone. Iedereen. En ik gok dat ongeveer de helft daarvan een iPhone was. Toen ik in groep 7 zat, kreeg ik de oude mobiel van mijn vader. Ik gebruikte hem alleen nooit, behalve om spelletjes op te spelen...

Elke ochtend ga ik met de bus naar school en omdat Zweden een veel uitgestrekter land is dan Nederland, zitten er ook vaak jonge kinderen in de bus die naar school gaan. Het is dan namelijk te ver om te fietsen of lopen. Ik ben al heel vaak geconfronteerd met het feit dat meisjes van 11 jaar er hipper uit zien dan mij en ja, dan begin je toch wel te twijfelen aan jezelf... Nou moet ik wel zeggen dat Zweden over het algemeen wel een 'hipper' land is dan Nederland, maar toch.

Ik schrik telkens weer, maar ik denk ook, zo was het tien jaar geleden precies hetzelfde. Hoe vaak hoor je wel niet volwassenen praten over 'de jeugd van tegenwoordig'. Dat is echt geen nieuw begrip. Het is gewoon de tijd die veranderd, zo is het gewoon. Net als dat je vijf jaar geleden prima kon leven met een prepaid telefoon waar je alleen mee kon bellen en sms'en. En dan bedoel ik dus niet toen ik 12 was, maar gewoon, in het algemeen. Tegenwoordig kun je haast niet zonder een mobiel met internet, we zijn er gewoon aan gewend. En ondanks dat ik het vreselijk vind om te zien dat bijvoorbeeld jonge meisjes van 12 zich volkladden met make-up, het is gewoon zo. Over dat laatste: ga eens naar YouTube en zoek op 'Fjortis'. dat zijn meisjes van 12 die zich ouder voordoen. Een aantal jaar geleden stikte het van de Fjortissen in Zweden...