Ik ben niet iemand die mensen gaat overtuigen om vegan te worden of iemand die mensen verafschuwd die zonder er bij na te denken een stukje vlees naar binnen stouwen. Ik vind dat je zelf tot de keuze van veganisme moet komen. Toch vertel ik graag aan mensen waarom ik meedoe aan de vegan challenge. Ik merk namelijk dat heel veel mensen helemaal niet weten hoeveel dierenleed er schuil gaat achter een plakje kaas of een gebakken eitje.
Gister was er een aflevering op tv van De Hokjesman over de dierenvriend. Ook al vond ik dat vooral de extreme dierenactivisten werden belicht, toch werd er goed belicht hoe slecht wij in Nederland eigenlijk met onze dieren omgaan. Ik zat soms gewoon met tranen in mijn ogen. Ik raad iedereen om deze aflevering te zien. Verder mag je helemaal zelf weten wat je er mee doet, maar ik wil wel graag laten zien waarom ik geen vlees, vis, ei, kaas of melk eet.
http://www.npo.nl/de-hokjesman/17-10-2014/VPWON_1214417
(Ik krijg het filmpje niet ingevoegd op m'n blog, dus dan maar even zo!)
Posts tonen met het label Mensen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mensen. Alle posts tonen
zaterdag 18 oktober 2014
dinsdag 8 juli 2014
Dingen die ik niet snap.
- Waarom mensen glutenvrij eten als ze geen aangetoonde glutenallergie of coeliakie hebben.
- Waarom de Universiteit Groningen niet standaard Chrome op alle computers heeft geïnstalleerd.
- Waarom ik jaartallen uit mijn hoofd moet leren.
- Waarom ik niet gewoon vloeiend Frans kan.
- Waarom ik geen Zweden in Groningen kan vinden.
- Waarom country muziek bestaat.
- Hoe mensen Born In The U.S.A verkeerd kunnen interpreteren.
- Hoe mensen sneller dan 6 minuten per km kunnen lopen.
- Waarom (goede) blenders zo ontiegelijk duur zijn.
- Waarom mensen een studie doen die ze helemaal niet leuk vinden.
- Waarom ik niet megaveel geld heb.
- Waarom muziekles zo duur is.
- Waarom muziekinstrumenten zo duur zijn.
- Waarom cameralenzen zo duur zijn.
- Waarom rijlessen zo duur zijn.
- Waarom vliegreizen zo duur zijn.
- Waarom in alles (maar dan ook echt werkelijk alles) dierlijke producten verwerkt zitten.
- Waarom het (mede door bovenstaande reden) zo moeilijk is om vegan te zijn.
- Waarom iedereen toch zo graag wil detoxen.
- Hoe je van fruitvliegjes af kunt komen.
- Waarom de Universiteit Groningen niet standaard Chrome op alle computers heeft geïnstalleerd.
- Waarom ik jaartallen uit mijn hoofd moet leren.
- Waarom ik niet gewoon vloeiend Frans kan.
- Waarom ik geen Zweden in Groningen kan vinden.
- Waarom country muziek bestaat.
- Hoe mensen Born In The U.S.A verkeerd kunnen interpreteren.
- Hoe mensen sneller dan 6 minuten per km kunnen lopen.
- Waarom (goede) blenders zo ontiegelijk duur zijn.
- Waarom mensen een studie doen die ze helemaal niet leuk vinden.
- Waarom ik niet megaveel geld heb.
- Waarom muziekles zo duur is.
- Waarom muziekinstrumenten zo duur zijn.
- Waarom cameralenzen zo duur zijn.
- Waarom rijlessen zo duur zijn.
- Waarom vliegreizen zo duur zijn.
- Waarom in alles (maar dan ook echt werkelijk alles) dierlijke producten verwerkt zitten.
- Waarom het (mede door bovenstaande reden) zo moeilijk is om vegan te zijn.
- Waarom iedereen toch zo graag wil detoxen.
- Hoe je van fruitvliegjes af kunt komen.
zaterdag 31 augustus 2013
Zebra kind
"Goh, waar komt dat leuke spijkerblousje vandaan die je aanhebt?" "Die komt van de Wibra!" "Oh.. Naja, laat maar dan..."
Hoe vaak ik dit wel niet heb gehoord! Ik heb een ontzettend leuk spijkerblousje die toevallig van de Wibra komt en dat kan niet. Dat mag niet volgens heel veel mensen. Bij de Wibra en Zebra komen alleen maar mensen van 50 die geen stijl hebben. Waarom is dat zo? Ik snap dat echt niet. Ik bedoel, ik snap niet dat mensen het erg vinden dat je dingen van de Wibra koopt, niet dat mensen van 50 daar dingen kopen. Als je nagaat, de Primark is ongeveer net zo goedkoop. Oké, die heeft misschien een iets meer op mode gerichte collectie, maar als nog. Waarom zou je niks bij de Wibra en/of Zeeman mogen kopen?
Ik herinner me nog die Zeemanonderbroeken actie. Iedereen wou per se die Zeeman onderbroeken hebben. Waarom? Vraag ik me af. Toen was het ineens helemaal oké om met een onderbroek rond te lopen waarvan iedereen kon zien dat hij van de Zeeman kwam. Maar zodra je een kledingstuk van de Zeeman aanhebt, of maar uit de Zeeman winkel loopt, wordt je raar aangekeken door andere mensen.
Hetzelfde geld voor de kringloopwinkel. Zoals je al kon zien in mijn Limburgse shoplog, koop ik wel vaker dingen van de kringloopwinkel. Natuurlijk stop ik ze eerst in de was voordat ik het aan hebt, omdat het meestal niet zo fris ruikt, maar waarom krijg ik altijd een beetje afkeurende blikken als ik zeg dat ik wel eens bij de kringloopwinkel kom? Als je zegt dat iets van een vintageboetiekje uit Parijs komt, ben je helemaal hip, maar als het van de kringloopwinkel bij het industrieterrein komt, moet je je schamen.
Ben ik de enige die de Zeeman, Wibra en kringloopwinkel waardeert? Het klopt inderdaad dat je maar net geluk moet hebben of er iets ligt, maar zeg nou zelf, hoe uniek ben je als je iets van de kringloopwinkel koopt! Meestal is het kleding van een collectie die een aantal jaar geleden al uitkwam en er is dus niemand die het heeft.
Koop jij wel eens iets bij de Zeeman, Wibra en/of kringloopwinkel?
Hoe vaak ik dit wel niet heb gehoord! Ik heb een ontzettend leuk spijkerblousje die toevallig van de Wibra komt en dat kan niet. Dat mag niet volgens heel veel mensen. Bij de Wibra en Zebra komen alleen maar mensen van 50 die geen stijl hebben. Waarom is dat zo? Ik snap dat echt niet. Ik bedoel, ik snap niet dat mensen het erg vinden dat je dingen van de Wibra koopt, niet dat mensen van 50 daar dingen kopen. Als je nagaat, de Primark is ongeveer net zo goedkoop. Oké, die heeft misschien een iets meer op mode gerichte collectie, maar als nog. Waarom zou je niks bij de Wibra en/of Zeeman mogen kopen?
Ik herinner me nog die Zeemanonderbroeken actie. Iedereen wou per se die Zeeman onderbroeken hebben. Waarom? Vraag ik me af. Toen was het ineens helemaal oké om met een onderbroek rond te lopen waarvan iedereen kon zien dat hij van de Zeeman kwam. Maar zodra je een kledingstuk van de Zeeman aanhebt, of maar uit de Zeeman winkel loopt, wordt je raar aangekeken door andere mensen.
Hetzelfde geld voor de kringloopwinkel. Zoals je al kon zien in mijn Limburgse shoplog, koop ik wel vaker dingen van de kringloopwinkel. Natuurlijk stop ik ze eerst in de was voordat ik het aan hebt, omdat het meestal niet zo fris ruikt, maar waarom krijg ik altijd een beetje afkeurende blikken als ik zeg dat ik wel eens bij de kringloopwinkel kom? Als je zegt dat iets van een vintageboetiekje uit Parijs komt, ben je helemaal hip, maar als het van de kringloopwinkel bij het industrieterrein komt, moet je je schamen.
Ben ik de enige die de Zeeman, Wibra en kringloopwinkel waardeert? Het klopt inderdaad dat je maar net geluk moet hebben of er iets ligt, maar zeg nou zelf, hoe uniek ben je als je iets van de kringloopwinkel koopt! Meestal is het kleding van een collectie die een aantal jaar geleden al uitkwam en er is dus niemand die het heeft.
Koop jij wel eens iets bij de Zeeman, Wibra en/of kringloopwinkel?
donderdag 13 juni 2013
"Waarom glimlach je naar mij?"
Iedereen heeft het meegemaakt toen hij of zij klein was. Voor mij ging het allemaal net wat langer door, want ik was altijd dat kleine, schattige meisje. Ik herinner het heel goed en vond het altijd ver-schrik-ke-lijk. Ik begreep niet waarom mensen het deden, ik kende ze amper. De grap achter dit hele verhaal is dat ik mezelf er nu ook op betrap dat ik het doe...
Waar heb ik het over? Volwassenen (of ja, in mijn ogen waren het toen volwassenen) die naar je glimlachten toen je een jaar of 3/4 was. Ik vond het altijd verschrikkelijk. Meestal waren het ook nog eens onbekenden. Ik zat op het klimrek, een volwassen persoon keek naar me en ja hoor, die enorme glimlach op het gezicht. Ik kijk altijd ontzettend zuur terug, wat volwassenen blijkbaar leuk vinden en daarom glimlachen ze nog meer...
Maar zeg nou zelf, je doet het nu zelf ook? Voor mijn gevoel doe ik het zelfs nog meer dan ik het vroeger had meegemaakt. Elk klein hummeltje dat naar mij kijkt, geef ik even een klein glimlachje. Waarop het kleine hummeltje natuurlijk met een zuur gezicht wegkijkt. Ik weet dat ik het vroeger zo verschrikkelijk vond, maar ik doe het nog steeds!
Wat zou ik trouwens anders moeten doen? Ze gewoon niet aankijken? Onmogelijk.. Die grote oogjes die me aankijken, onmogelijk om te ontwijken. Ze gewoon zuur aankijken? Heb je dat wel eens geprobeerd? Nee, ook niet echt aan te raden. Daarnaast riskeer je ook nog eens dat het kind in huilen uitbarst, want ik zie er niet echt charmant uit als ik zuur kijk. Er zit dus niks anders op. Ik moet gewoon naar ze glimlachen... Ooit zullen ze begrijpen waarom...
Waar heb ik het over? Volwassenen (of ja, in mijn ogen waren het toen volwassenen) die naar je glimlachten toen je een jaar of 3/4 was. Ik vond het altijd verschrikkelijk. Meestal waren het ook nog eens onbekenden. Ik zat op het klimrek, een volwassen persoon keek naar me en ja hoor, die enorme glimlach op het gezicht. Ik kijk altijd ontzettend zuur terug, wat volwassenen blijkbaar leuk vinden en daarom glimlachen ze nog meer...
Maar zeg nou zelf, je doet het nu zelf ook? Voor mijn gevoel doe ik het zelfs nog meer dan ik het vroeger had meegemaakt. Elk klein hummeltje dat naar mij kijkt, geef ik even een klein glimlachje. Waarop het kleine hummeltje natuurlijk met een zuur gezicht wegkijkt. Ik weet dat ik het vroeger zo verschrikkelijk vond, maar ik doe het nog steeds!
Wat zou ik trouwens anders moeten doen? Ze gewoon niet aankijken? Onmogelijk.. Die grote oogjes die me aankijken, onmogelijk om te ontwijken. Ze gewoon zuur aankijken? Heb je dat wel eens geprobeerd? Nee, ook niet echt aan te raden. Daarnaast riskeer je ook nog eens dat het kind in huilen uitbarst, want ik zie er niet echt charmant uit als ik zuur kijk. Er zit dus niks anders op. Ik moet gewoon naar ze glimlachen... Ooit zullen ze begrijpen waarom...
dinsdag 14 mei 2013
Quote's #2
Ja hoor, ik heb weer een heleboel hilarische quote's die ik graag met jullie wil delen! Zoals gezegd, sommige quote's/anekdotes kunnen nogal raar overkomen aangezien de meeste quote's natuurlijk origineel in het Zweeds zijn!
Toen we in de bus zaten in Duitsland, staarden mijn vriendin en ik dromerig naar buiten. We waren allebei erg moe moet je weten... We stonden stil, omdat het stoplicht op rood stond. Ineens zegt mijn vriendin: "Huh!? Er zit helemaal niemand in die auto hier naast!" Ik keek ook naar buiten en begon in lachen uit te barsten. De auto stond namelijk geparkeerd! Zij dacht dus dat die auto ook in de file stond!
En weer een quote vanuit Duitsland. Ik geloof dat alle quote's daar vandaan komen, omdat dat gewoon zo ontzettend leuk was! Dit keer vanuit het vliegtuig. Zoals altijd waren we ontzettend moe, dus dan komen er gegarandeerd rare dingen uit je mond. Mijn vriendin wou iets gaan vertellen over die ene keer dat ze in het vliegtuig zat en ineens hoorde ik het woord "vliegchauffeur". Natuurlijk reageerde ik daarop met een ontzettend harde lach en sindsdien is het standaard geworden in mijn vriendengroep. Een vliegtuig wordt bestuurd door een vliegchauffeur en de bus door een buspiloot...
De leukste quote bewaar ik natuurlijk voor het laatst. We zaten in de trein van Stockholm weer naar huis en nu waren we echt ontzettend moe! Nog meer moe dan de twee quote's hiervoor bij elkaar. We zaten dus in de trein en iedereen was nogal verspreid qua zitplaatsen. Ik zat met twee vriendinnen bij zo'n plek waar je met z'n vieren kan zitten. Achter ons begon een buitenlandse vrouw, waarschijnlijk uit West-Europa, aan de telefoon te praten. Ik citeer. "Nee! Godverdomme! Jij zwijn!" Stilte... "Hou op jij stomme zwijn!" En zo ging het nog even door tot ze ineens zei: "Ja, maar ik moet nog inktvis voor de kat kopen!" Daarna hing ze op. Ik ging haast stuk van het lachen!
Hebben jullie nog leuke quote's gehoord?
Toen we in de bus zaten in Duitsland, staarden mijn vriendin en ik dromerig naar buiten. We waren allebei erg moe moet je weten... We stonden stil, omdat het stoplicht op rood stond. Ineens zegt mijn vriendin: "Huh!? Er zit helemaal niemand in die auto hier naast!" Ik keek ook naar buiten en begon in lachen uit te barsten. De auto stond namelijk geparkeerd! Zij dacht dus dat die auto ook in de file stond!
En weer een quote vanuit Duitsland. Ik geloof dat alle quote's daar vandaan komen, omdat dat gewoon zo ontzettend leuk was! Dit keer vanuit het vliegtuig. Zoals altijd waren we ontzettend moe, dus dan komen er gegarandeerd rare dingen uit je mond. Mijn vriendin wou iets gaan vertellen over die ene keer dat ze in het vliegtuig zat en ineens hoorde ik het woord "vliegchauffeur". Natuurlijk reageerde ik daarop met een ontzettend harde lach en sindsdien is het standaard geworden in mijn vriendengroep. Een vliegtuig wordt bestuurd door een vliegchauffeur en de bus door een buspiloot...
De leukste quote bewaar ik natuurlijk voor het laatst. We zaten in de trein van Stockholm weer naar huis en nu waren we echt ontzettend moe! Nog meer moe dan de twee quote's hiervoor bij elkaar. We zaten dus in de trein en iedereen was nogal verspreid qua zitplaatsen. Ik zat met twee vriendinnen bij zo'n plek waar je met z'n vieren kan zitten. Achter ons begon een buitenlandse vrouw, waarschijnlijk uit West-Europa, aan de telefoon te praten. Ik citeer. "Nee! Godverdomme! Jij zwijn!" Stilte... "Hou op jij stomme zwijn!" En zo ging het nog even door tot ze ineens zei: "Ja, maar ik moet nog inktvis voor de kat kopen!" Daarna hing ze op. Ik ging haast stuk van het lachen!
Hebben jullie nog leuke quote's gehoord?
zondag 5 mei 2013
Opruimen
Het is zondag. Je hebt geen huiswerk, of in ieder geval niets dat snel ingeleverd moet worden. Je hebt van 10:00 uur tot 13:00 muziek gemaakt op je geweldige keyboard en zelfs een beetje op je gitaar, dus dat hoeft ook niet meer gedaan te worden. Het enige wat je doet is muziek luisteren en wachten tot je nieuwe levens krijgt bij Candy Crush Saga. Iedereen kent dat gevoel wel. Wat ga je doen? Eigenlijk weet je wel dat er een heleboel moet gebeuren, maar je wil gewoon niet. Je kijkt even om je heen, of ja, eigenlijk kijk je recht vooruit en je ziet je bureau. Wat een bende. Papier overal, boeken op stapels waarvan je je afvraagt of het wetenschappelijk wel mogelijk is dat die niet gevallen zijn en overal liggen snoeppapiertjes van die momenten dat je zo ontzettend veel zin had in chocola. Eigenlijk zou je moeten opruimen, maar nee, niet vandaag.
Die gedachte spookt door je hoofd totdat het ongeveer 15:00 uur is en je nog steeds niets nuttigs hebt gedaan. Level 50 in Candy Crush Saga is wel erg lastig en om nou nog een half uur op een nieuw leven te wachten... Je zou dan haast zeggen dat je geen leven meer hebt... Je kijkt nog eens rond in je kamer en denk: ach, waarom niet? Ooit moet ik er aan beginnen... Je voelt een ontzettend zware last op je schouders, maar je begint toch maar met een papiertje van de vloer te pakken. Een papier van een opdracht die begin dit schooljaar al ingeleverd moest worden. Waarom lag dat hier nog? Vraag je je af.
En dan ben je op weg. Het gaat steeds beter, steeds sneller. De muziek van je iPod dreunt door je oren en op de maat van de muziek pak je steeds weer een nieuw papiertje. Je verdeelt de torenhoge stapel boeken in kleinere stapeltjes die je netjes in de boekenkast legt. Er is steeds meer zichtbaar van je bureau en ook je bed ziet er ineens meer uit als een plek om in te slapen, dan een plek waar je je huiswerk maakt. Je kijkt op de klok en ziet dat er maar een kwartier voor bij is gegaan. Waarom, waarom deed je dit niet eerder!?
Dit is mij vandaag overkomen. Ik zeg altijd dat ik niet van opruimen hou, maar als je er eenmaal aan begint! Wat een heerlijk gevoel!
Dus dit is voor alle mensen die het opruimen steeds maar weer uitstellen: Vandaag is de dag dat jij je kamer gaat opruimen!
Die gedachte spookt door je hoofd totdat het ongeveer 15:00 uur is en je nog steeds niets nuttigs hebt gedaan. Level 50 in Candy Crush Saga is wel erg lastig en om nou nog een half uur op een nieuw leven te wachten... Je zou dan haast zeggen dat je geen leven meer hebt... Je kijkt nog eens rond in je kamer en denk: ach, waarom niet? Ooit moet ik er aan beginnen... Je voelt een ontzettend zware last op je schouders, maar je begint toch maar met een papiertje van de vloer te pakken. Een papier van een opdracht die begin dit schooljaar al ingeleverd moest worden. Waarom lag dat hier nog? Vraag je je af.
En dan ben je op weg. Het gaat steeds beter, steeds sneller. De muziek van je iPod dreunt door je oren en op de maat van de muziek pak je steeds weer een nieuw papiertje. Je verdeelt de torenhoge stapel boeken in kleinere stapeltjes die je netjes in de boekenkast legt. Er is steeds meer zichtbaar van je bureau en ook je bed ziet er ineens meer uit als een plek om in te slapen, dan een plek waar je je huiswerk maakt. Je kijkt op de klok en ziet dat er maar een kwartier voor bij is gegaan. Waarom, waarom deed je dit niet eerder!?
Dit is mij vandaag overkomen. Ik zeg altijd dat ik niet van opruimen hou, maar als je er eenmaal aan begint! Wat een heerlijk gevoel!
Dus dit is voor alle mensen die het opruimen steeds maar weer uitstellen: Vandaag is de dag dat jij je kamer gaat opruimen!
dinsdag 9 april 2013
Quote's #1
Sinds kort spaar ik quote's. Soms zeggen mensen gewoon zulke grappige dingen, dat ik ze moet opschrijven, omdat ik anders bang ben dat ik het vergeet. Of ik zie iemand iets grappigs zeggen op Facebook. Ik dacht dat het misschien wel leuk was om eens in de zoveel tijd door mijn quote lijst te gaan met jullie. Hopelijk kunnen jullie mee lachen! Oja, sommige quote's (lees: de meeste) zijn vertaald vanuit het Zweeds, dus de vertaling kan wat vaag zijn, maar jullie snappen het wel!
Toen ik laatst met mijn gastbroertje naar de tv aan het kijken was, kwam Zlatan Ibrahimović ineens voorbij. Als je een beetje voetbal volgt, moet je hem wel kennen. Ik geloof dat hij zelfs een tijdje voor een Nederlandse club heeft gespeeld. In ieder geval, mijn gastbroertje is helemaal fan van hem. Ik geloof zelfs dat hij tijdens dat programma één of andere publieksprijs won voor beste sporter. Toen mijn gastbroertje dit zag zei hij: "Hij is 's werelds beste voetbalspeler in Zweden!"
Een tijdje geleden zat ik vrij laat op de bus. Het moet echt ongeveer 11 uur geweest zijn. Achter mij zaten een paar jongeren die zichzelf helemaal te gek vonden. Ze hadden het helemaal over roken en drinken en hoeveel ze dat wel niet deden. Eén van die jongens zegt: "Ik heb ooit eens echt een hele grote fles opgedronken!" Waarop een andere jongen antwoord: "Hoe groot dan?" Waarop jongen 1 antwoord: "Ja, beeld je een 1-liter fles in, maar dan groter!" Jongen 2: "Een 2-liter fles?" Hierop zei jongen 1: "Nee, nog groter!" Ik moest echt mijn lach inhouden!
De allerleukste quote deze keer en ik durf haast wel te zeggen dat dit de beste quote is die ik ooit gehoord heb, kwam van een jongen uit mijn klas. Deze jongen, laten we hem even S. noemen, is nogal een geval apart. Hij is een beetje slungelig en iedereen heeft het idee dat hij een diagnose heeft... Toen we na de paasvakantie weer naar school gingen, had S. zijn haar geknipt. Een andere jongen uit mijn klas zei dat zijn haar er goed uit zag. Deze jongen, laat ik hem maar I. noemen, vroeg hem: "Waar heb je je laten knippen?" S. moest even om deze vraag nadenken. Ik zou heel graag willen weten hoe het er in deze vijf seconden aan toe ging in zijn hoofd, want terwijl hij naar verschillende plekken op zijn hoofd wees, zei hij: "Hier en hier en ook een beetje hier." Ik piste haast in mijn broek van het lachen!
Hebben jullie de laatste tijd nog leuke quote's gehoord?
Toen ik laatst met mijn gastbroertje naar de tv aan het kijken was, kwam Zlatan Ibrahimović ineens voorbij. Als je een beetje voetbal volgt, moet je hem wel kennen. Ik geloof dat hij zelfs een tijdje voor een Nederlandse club heeft gespeeld. In ieder geval, mijn gastbroertje is helemaal fan van hem. Ik geloof zelfs dat hij tijdens dat programma één of andere publieksprijs won voor beste sporter. Toen mijn gastbroertje dit zag zei hij: "Hij is 's werelds beste voetbalspeler in Zweden!"
Een tijdje geleden zat ik vrij laat op de bus. Het moet echt ongeveer 11 uur geweest zijn. Achter mij zaten een paar jongeren die zichzelf helemaal te gek vonden. Ze hadden het helemaal over roken en drinken en hoeveel ze dat wel niet deden. Eén van die jongens zegt: "Ik heb ooit eens echt een hele grote fles opgedronken!" Waarop een andere jongen antwoord: "Hoe groot dan?" Waarop jongen 1 antwoord: "Ja, beeld je een 1-liter fles in, maar dan groter!" Jongen 2: "Een 2-liter fles?" Hierop zei jongen 1: "Nee, nog groter!" Ik moest echt mijn lach inhouden!
De allerleukste quote deze keer en ik durf haast wel te zeggen dat dit de beste quote is die ik ooit gehoord heb, kwam van een jongen uit mijn klas. Deze jongen, laten we hem even S. noemen, is nogal een geval apart. Hij is een beetje slungelig en iedereen heeft het idee dat hij een diagnose heeft... Toen we na de paasvakantie weer naar school gingen, had S. zijn haar geknipt. Een andere jongen uit mijn klas zei dat zijn haar er goed uit zag. Deze jongen, laat ik hem maar I. noemen, vroeg hem: "Waar heb je je laten knippen?" S. moest even om deze vraag nadenken. Ik zou heel graag willen weten hoe het er in deze vijf seconden aan toe ging in zijn hoofd, want terwijl hij naar verschillende plekken op zijn hoofd wees, zei hij: "Hier en hier en ook een beetje hier." Ik piste haast in mijn broek van het lachen!
Hebben jullie de laatste tijd nog leuke quote's gehoord?
donderdag 3 januari 2013
Bowlen
Ten eerste even snel jullie gelukkig nieuwjaar wensen! Hopelijk heeft iedereen een fijne jaarwisseling gehad!
Laatst ging ik met mijn gastgezin eens gezellig bowlen. Nou ben ik geen held in bowlen, maar gelukkig is mijn gastgezin precies hetzelfde en doen we het gewoon voor de lol. Mijn gastbroertje speelt alleen met van die hulpdingen in de gootjes en omdat je alleen maar kon kiezen tussen óf helemaal geen hulpdingen óf iedereen hulpdingen, besloten we maar met te spelen. Het ging er tenslotte niet om wie er won...
Maar altijd als ik ergens bowl, is er wel een baan waar (meestal) twee mensen bowlen. Over het algemeen hebben ze de baan wat langer gehuurd dan ons, dus zijn ze al halverwege het eerste spel als wij komen binnenvallen. Eén blik op het scorebord en ik weet genoeg. Dit zijn strikers en sparers. Het hele scorebord is gevuld met kruisjes en streepjes en af en toe eens een 9. Dit zijn dé professionele bowlers. En ik moet zeggen, sometimes, I feel sorry for them...
Ik weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen (ik wil niemand beledigen), maar ik heb het idee dat dit soort mensen toch wel een beetje aan de onderkant van de samenleving hangen. Kleding die eigenlijk nét wat te groot is of juist wat te strak. Om even terug te komen op de laatste keer dat ik bowlde; het waren een jongen en een meisje van ergens mid/eind twintig. De jongen had een goed figuur, of ja, hij was niet dik. Het meisje zat wat aan de obesitas kant. De jongen had een nét iets te strak shirtje aan waardoor zijn mannelijke vormen (die hij dan weer niet had) 'goed uitkwamen'. Oftewel: man-boobs. Het meisje had dan weer een net iets te slobberig tuniekje aan dat totáál niks deed voor haar figuur. Nou wil ik niet zeggen dat ik er op en top uitziet op de bowlingbaan, maar ik vind echt dat kleding iets over je zegt, zelfs als je er niet op je best uitziet.
Waar ik me nog het meest schuldig over voel over dit soort mensen, is het feit dat ze alleen maar chagrijnig worden als ze eens een keer geen strike of spare hebben. Als ze de bal hebben gegooid, kijken hem na, en zien dat hij 'maar' 8 pinnen omgooit, draaien ze zich om met een gezicht zo zuur als een citroen. "Volgende keer beter!" roept de collega bowler, maar het wil niet baten. Als ik mis gooi met mijn bal (wat ongelooflijk vaak gebeurt), draai ik me om en kan ik alleen maar lachen. "Prachtige bal, niet?!"
Ik weet het niet met deze mensen hoor. Het zijn vast hele aardige mensen, maar voor mij staat bowlen toch gelijk aan lol. Met van die heerlijk mooie bowlingschoentjes die nooit goed zitten, het gelach als je weer eens mis hebt gegooid. Maar voor dit soort mensen lijkt het wel of bowlen geen lol meer heeft. Bowlen is topsport. Elke week trekken ze erop uit om hun highscore te verbeteren en aan het eind van elk spel posten ze een mooie foto van hun eindscore op twitter, met als tekst: "Yes! Weer 5 strikes op een rij!"
Laatst ging ik met mijn gastgezin eens gezellig bowlen. Nou ben ik geen held in bowlen, maar gelukkig is mijn gastgezin precies hetzelfde en doen we het gewoon voor de lol. Mijn gastbroertje speelt alleen met van die hulpdingen in de gootjes en omdat je alleen maar kon kiezen tussen óf helemaal geen hulpdingen óf iedereen hulpdingen, besloten we maar met te spelen. Het ging er tenslotte niet om wie er won...
Maar altijd als ik ergens bowl, is er wel een baan waar (meestal) twee mensen bowlen. Over het algemeen hebben ze de baan wat langer gehuurd dan ons, dus zijn ze al halverwege het eerste spel als wij komen binnenvallen. Eén blik op het scorebord en ik weet genoeg. Dit zijn strikers en sparers. Het hele scorebord is gevuld met kruisjes en streepjes en af en toe eens een 9. Dit zijn dé professionele bowlers. En ik moet zeggen, sometimes, I feel sorry for them...
Ik weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen (ik wil niemand beledigen), maar ik heb het idee dat dit soort mensen toch wel een beetje aan de onderkant van de samenleving hangen. Kleding die eigenlijk nét wat te groot is of juist wat te strak. Om even terug te komen op de laatste keer dat ik bowlde; het waren een jongen en een meisje van ergens mid/eind twintig. De jongen had een goed figuur, of ja, hij was niet dik. Het meisje zat wat aan de obesitas kant. De jongen had een nét iets te strak shirtje aan waardoor zijn mannelijke vormen (die hij dan weer niet had) 'goed uitkwamen'. Oftewel: man-boobs. Het meisje had dan weer een net iets te slobberig tuniekje aan dat totáál niks deed voor haar figuur. Nou wil ik niet zeggen dat ik er op en top uitziet op de bowlingbaan, maar ik vind echt dat kleding iets over je zegt, zelfs als je er niet op je best uitziet.
Waar ik me nog het meest schuldig over voel over dit soort mensen, is het feit dat ze alleen maar chagrijnig worden als ze eens een keer geen strike of spare hebben. Als ze de bal hebben gegooid, kijken hem na, en zien dat hij 'maar' 8 pinnen omgooit, draaien ze zich om met een gezicht zo zuur als een citroen. "Volgende keer beter!" roept de collega bowler, maar het wil niet baten. Als ik mis gooi met mijn bal (wat ongelooflijk vaak gebeurt), draai ik me om en kan ik alleen maar lachen. "Prachtige bal, niet?!"
Ik weet het niet met deze mensen hoor. Het zijn vast hele aardige mensen, maar voor mij staat bowlen toch gelijk aan lol. Met van die heerlijk mooie bowlingschoentjes die nooit goed zitten, het gelach als je weer eens mis hebt gegooid. Maar voor dit soort mensen lijkt het wel of bowlen geen lol meer heeft. Bowlen is topsport. Elke week trekken ze erop uit om hun highscore te verbeteren en aan het eind van elk spel posten ze een mooie foto van hun eindscore op twitter, met als tekst: "Yes! Weer 5 strikes op een rij!"
Abonneren op:
Posts (Atom)