Uglies

Telkens heb ik weer ideeën en gedachtes die ik graag met de wereld zou willen delen. Vaak verdwijnen deze gedachtes uiteindelijk en weet niemand meer wat ze waren. Toen bedacht ik me ineens dat ik ergens nog een verstopte blog had waar ik deze gedachtes prima kan plaatsen! Mijn meest recente gedachte is mijn mening over het boek Uglies van Scott Westerfeld. Ik kocht dit boek afgelopen Koningsdag op de rommelmarkt en sindsdien heeft het altijd in mijn kast gestaan. Laatst besloot ik dan eindelijk hem te gaan lezen!

Het verhaal speelt zich af in een wereld waarin je op 16 jarige leeftijd een operatie krijgt die je 'pretty' zou moeten maken. Je botten worden opnieuw in elkaar gezet, je neus wordt recht gezet en je lippen krijgen de perfecte vorm. Tally haar vrienden hebben allemaal de operatie al gehad, maar omdat zij pas laat 16 wordt, moet zij nog een aantal weken wachten. Ze ziet ontzettend uit naar de operatie, totdat ze Shay ontmoet...

Het idee van het boek vind ik echt supervet. De ondertitel ("In a world of extreme beauty, anyone normal is ugly") is ook één van de redenen dat ik het boek gekocht heb. Het is een interessant gegeven om over na te denken en hoe meer je er over nadenkt, hoe meer je je bedenkt dat het boek ook op deze tijd slaat. We worden doodgegooid met perfecte plaatjes van vrouwen met een afgetraind lichaam en prachtige gezichtjes. Hierdoor wordt iedereen die er enigszins doorsnee uitziet, vaak gezien als niet mooi.

De personages en het verhaal van het boek vond ik echter ontzettend zwak. Ik heb me ontzettend lopen ergeren aan Tally die in mijn ogen verscheidene keren ontzettend domme keuzes heeft gemaakt. Ook had ik veel meer van de wereld willen zien waarin ze leefden. In de eerste paar hoofdstukken kom je er wel iets over te weten, maar ik had bijvoorbeeld ook graag willen weten hoe het was toen Tally klein was. Misschien kom je dit soort dingen te weten in het tweede en derde deel van het boek, maar dat kan ik op dit moment niet zeggen.

Ondanks het aantal bladzijdes, 400, leest het makkelijk weg. Het is een luchtig boek, dat je toch aan het nadenken zet. Het nadenken komt alleen meer door het onderwerp van het boek, dan de verhaallijn zelf, die ronduit zwak is. Net als de personages, waar ik overigens ook totaal geen connectie mee voelde. Al met al vond ik het een vermakelijk boek. Als je van The Hunger Games achtige boeken houd, moet je deze ook eens proberen!

De Wereld van Sofie

Ten eerste, gelukkig nieuwjaar! Ik hoop dat jullie allemaal een fijne jaarwisseling hebben gehad en al je vingers nog hebben zodat je ook in 2015 nog heerlijk kunt bloggen! Ik begin dit nieuwe jaar met iets wat ik nog nooit op mijn blog heb gedaan, namelijk een bookreview! Vorig jaar (en ook het jaar daarvoor, maar dat flopte nogal) had ik als doel om meer te gaan lezen en dat is volgens mij aardig gelukt! Ik heb 25 boeken gelezen vorig jaar! De rest van mijn goede voornemens... Tja, laten we het daar maar niet over hebben... Dit jaar ben ik van plan om nog meer te lezen. Mijn Goodreads Reading Challenge staat op 35 en ik denk dat dat zeker haalbaar is!

Van de liefste Sinterklaas kreeg ik dit jaar (of eigenlijk vorig jaar) een bibliotheek abonnement. Ik was door de dolle heen! Al kwam het niet als een verrassing, want ik had Sinterklaas heel duidelijk gemaakt dat ik dit wilde hebben. Het eerste boek dat ik leende was De Wereld van Sofie. Ik was ooit met dit boek begonnen als Engels luisterboek, maar ik kwam er al snel achter dat dat geen goed plan was. Dan kom ik ook bij het eerste punt van deze review. Het boek is ingewikkeld. Het is, zoals de voorkant al verklapt, een roman over de geschiedenis van de filosofie. Verschillende belangrijke filosofen en filosofische stromingen komen aan bod. Het is echt niet raar als je sommige stukjes vier keer over moet lezen, omdat je het niet meteen begreep. Ik weet zelf al aardig wat van filosofie af, maar zelfs ik moest af en toe even een stukje teruglezen om te begrijpen wat er nu echt stond. Het is dus geen boek om voor de ontspanning te lezen voor je naar bed gaat. Het boek zet je aan het denken!

En dan nu het plot, want ondanks dat de filosofische informatie die er wordt gegeven non-fictie is, is dit toch echt een fictie boek! Er zit een duidelijk plot in en binnen dat plot komt de filosofie ter sprake. Het duurde vrij lang voor het plot echt begon, maar dit is niet erg, omdat je wel al heel veel leert over de filosofie. Als het plot dan eindelijk echt begint en de dubbele gelaagdheid naar voren komt, kom je in een soort mindfuck positie terecht waarbij je jezelf er meerdere malen op betrapt dat je niet helemaal meer weet wat je nou aan het lezen bent. Dit was de meest cryptische zin die ik ooit geschreven heb, maar lees het boek en je snapt precies wat ik bedoel.

Al met al vond ik het echt een geweldig boek! Ik moet er wel bij zeggen dat wanneer je filosofie studeert, of iets anders waardoor je filosofische kennis al heel breed is, je dit boek misschien soms een beetje saai kunt vinden. Ik had af en toe ook dat ik me een beetje door de filosofie uitleg moest slepen, omdat ik het toch allemaal al kende. Dit boek is dus meer geschikt voor mensen die niet veel van filosofie afweten en er wel graag meer over willen weten, maar niet goed weten waarmee ze moeten beginnen. Dit is een laagdrempelig filosofieboek die je helpt de wereld van de filosofie beter te begrijpen!

P.S. Ik ga geen star-rating doen ofzo, want daar ben ik megaslecht in.
P.P.S. Het duurde 250 pagina's voor ik inzag dat Sofie Sofie heet, want filoSOFIE.

NaNoWriMo

De ene challenge is nog niet afgelopen, of ik heb me alweer aangemeld voor de volgende challenge. Misschien is het jullie al opgevallen, maar ik vind challenges best leuk. Ik hou van uitdagingen en ben ook niet iemand die snel opgeeft, al helemaal niet als er een echte challenge aan verbonden is. De maand oktober is nu bijna voorbij en daarmee ook de vegan challenge. In een uitgebreid artikel zal ik jullie daarin nog vertellen wat ik er van vond, maar nu wil ik het eerst hebben over de challenge van november waar ik aan mee ga doen.

Nee, ik ga niet mijn snor laten staan voor movember, ik ga meedoen aan NaNoWriMo; National Novel Writing Month. De titel zegt eigenlijk al een heleboel. Het is de bedoeling om in de maand november 50.000 woorden te schrijven, oftewel, een eerste beginversie van een boek. 50.000 woorden klinkt veel en dat is het ook. Het staat voor zo'n 1.667 woorden PER DAG. Nou, als dit geen challenge is, dan weet ik het ook niet meer...

Ik loop al een tijdje met een idee voor een boek in mijn hoofd. Ik ben er ook al aan begonnen, maar met 2.000 woorden die ik de afgelopen drie maanden heb geschreven, schiet het niet echt op. Ik doe deze challenge dan ook niet echt om te winnen (al zou dat wel mooi zijn), maar meer om echt even op gang te komen. Het leuke is dat er ontzettend veel mensen meedoen aan NaNoWriMo, zodat je ook lekker gemotiveerd blijft!

Misschien is het nu nog een beetje kortdag om je aan te melden voor NaNoWriMo, maar voor de mensen die al besloten hebben dat ze mee willen doen, je kan me toevoegen op de officiele NaNoWriMo site om mijn voortgang bij te kunnen houden! Ik wens mezelf alvast heel veel succes!

http://nanowrimo.org/participants/liefsjudith

Mijn Harry Potter project

Mijn jeugd is grotendeels gevuld met herinneringen aan één jongen. Die jongen heeft een groot deel van mijn jeugd bepaald. Diezelfde jongen is nog steeds, nu ik bijna geen tiener meer ben en mijn jeugd dus officieel is afgelopen, ontzettend belangrijk voor mij. Die jongen; is Harry Potter. Harry Potter en al zijn vriendjes en vriendinnetjes en niet zo vriendjes en vriendinnetjes. Ik heb met Harry Potter meegeleefd alsof ik een relatie met hem had. Al z'n ups en downs heb ik gevolgd in de zeven boeken en acht films.

Ik weet nog goed wanneer ik voor het eerst kennismaakte met Harry. Ik zat in groep drie/vier (ja, wij hadden een nogal raar en ingewikkeld schoolsysteem) en een paar vriendjes van mij hadden hun hele collectie aan Harry Potter spullen meegenomen naar school. Ze hadden kleurboeken, posterboeken, pennen, schriften, noem het maar op. Verwonderd keek ik naar Harry met zijn ronde brilletje en litteken en ik vroeg mijn vriendjes wie deze persoon voor moest stellen. "Jij kent Harry Potter niet!?" riepen ze verwonderd. Ik schudde nee en mijn vriendjes namen me mee in de wondere wereld van Harry Potter. Ze vertelden me dat die grote man met die lange baard Hagrid heette en dat vervelende ventje met het naar achter gekamde blonde haar was Malfidus.

Toen ik thuis kwam, vertelde ik vol verwondering aan mijn ouders wat ik op school wel niet allemaal had gehoord. Mijn ouders vonden er waarschijnlijk niet veel aan, maar hebben het wel ergens in hun hoofd opgeslagen, want tijdens pakjesavond (een paar weken erna) kreeg ik Harry Potter en de Steen der Wijzen cadeau. Wat was ik blij! Ik was euforisch! Direct begon ik te lezen, maar aangezien ik nog maar net een jaar geleden überhaupt had leren lezen, ging dat niet echt snel. Elke avond las ik een bladzijde en na plusminus een jaar had ik het boek uit.

Zo las ik alle boeken van Harry Potter. Steeds als er een nieuw deel uitkwam, kocht ik die en las hem. Omdat ik toen nog niet echt van het lezen was, duurde het gemiddeld vijf à zes maanden voor ik een Harry Potter boek uit had, maar dat maakte mij niet uit. Nu, zo'n vier jaar nadat ik voor het laatst een Harry Potter boek heb gelezen, heb ik besloten om dit hele proces te herhalen. Natuurlijk niet in hetzelfde tempo als vroeger. Ik ga alle boeken van Harry Potter weer opnieuw lezen om zo ook een beetje mijn jeugd weer te herbeleven. Inmiddels heb ik Harry Potter en de Steen der Wijzen alweer uit (wat een piepklein boekje is dat eigenlijk) en ben ik begonnen aan Harry Potter en de Geheime Kamer. Bij elk boek krijg ik weer flashbacks aan de tijd dat ik de boeken voor het eerst las. Alleen kijk ik nu al wel een beetje op tegen de dood van al die leuke mensen... Ik moet er nou al van huilen...

Mijn favoriete BookTubers

De BookTube community is een van de fijnste community's op heel YouTube. Tenminste, dat vind ik. Waar je in de beauty community alleen maar haat en nijd ziet, is de BookTube community overspoeld met liefde en leuke mensen. Vandaag deel ik met jullie mijn favoriete BookTubers!

Sanne - booksandquills

Als eerste, of course, Sanne van booksandquills. Sanne komt, zoals de naam al doet vermoeden, uit Nederland. Ze heeft Engels gestudeerd en woont op het moment in Londen. Ik durf met bijna 100% zekerheid te zeggen dat zij de eerste BookTuber was die ik volgde en nog steeds vind ik haar één van de besten! Haar filmpjes zijn lekker kort, dus geen ellenlange beschrijvingen of reviews van boeken en de meeste boeken die zij leuk vindt, vind ik ook leuk!

Jesse - jessethereader

Wat ik leuk vind aan de meeste BookTubers, is dat ze echt hilarisch zijn om naar te kijken. Alle challenges en tags die worden verzonnen zijn echt om in je broek te plassen zo grappig. Zoals Jesse die de Book Tower Challenge doet. Ook Jesse leest veel boeken die ik ook lees/zou willen lezen en, naast humor, is dat iets wat ik zoek in een BookTuber!

Catriona - Little Book Owl

Altijd als ik Bookshelf Tours zie van BookTubers, kijk ik met een schuin oog naar mijn eigen boekenkast die welgeteld 17 boeken bevat, dat is dan wel nog zonder studieboeken, maar die boeken lees ik toch niet. Het lijkt me echt heerlijk om zo'n mooie, goed gevulde boekenkast te hebben, alleen helaas heb ik aan het einde van de maand niet eens geld over om één nieuw boek te kopen... Ik wacht wel tot ik jarig ben!

Megan Oliver

Wat ik het tofste vind aan Megan, is dat ze ook veel boeken van de bibliotheek haalt. Ik ben van plan om volgend jaar een bibliotheek abonnement te nemen, want dan kun je voor heel goedkoop, heel veel boeken lezen. En ondanks dat ik ook wel zo'n mooie volle boekenkast zou willen hebben, gaat het er uiteindelijk om welke boeken je hebt gelezen en niet welke boeken je hebt!

Goede voornemens

Ook ik moet er nu echt aan geloven! Ik heb dit moment zo lang mogelijk uitgesteld, maar nadat ik in mijn feed van bloglovin echt honderden posts voorbij kwam met goede voornemens voor 2014, dacht ik dat ik daar ook maar eens iets over moest schrijven. Heel typisch begin ik dan ook hetzelfde als alle andere blogposts door te vertellen dat ik eigenlijk niet zo van goede voornemens hou en dat het echt geen concrete doelen zijn of iets dergelijks. Gewoon iets waar ik dit jaar op wil letten!

Gezonder leven

Ze zeggen altijd dat je in je uitwisselingsjaar heel veel aankomt. Nou ben ik in totaal ongeveer 1,5 kilo aangekomen en dat kwam mede door het feit dat ik voor dat ik weg ging heel veel spieren had. Spieren zijn zwaarder dan vet, dus toen ik niet meer zoveel sportte als voorheen, verloor ik eerst mijn spieren en daarna kwam er een pietepeuterig beetje vet voor in de plaats. Nu ik weer terug ben in Nederland, studeer en vrijwel niet sport (op die tien minuten fietsen heen en terug naar de universiteit na), ben ik in een half jaar tijd 3 kilo aangekomen. Confronterend! Daarom ben ik nu al fanatiek aan het hardlopen en wil ik ook gezonder eten! Mijn doel is dus niet per se om af te vallen, maar meer om weer het lichaam te hebben dat ik vroeger had. Ik heb dus ook geen streefgewicht of iets dergelijks.

Meer fotografie

Sinds ik een jaar geleden een fotocursus heb gedaan, roep ik elke maand weer dat ik meer foto's wil maken en telkens gebeurt het niet. Ik ben van plan om in 2014 mijn camera overal mee naar toe te nemen! Ook wil ik kijken of ik ergens een analoog cameraatje vandaan kan plukken om daar wat leuke plaatjes mee te schieten en wat te experimenteren. Of course zet ik al mijn foto's op mijn blog!

Meer lezen!

Voor de trouwe lezers onder ons, ja, deze stond vorig jaar ook op mijn lijstje en in 2013 heb ik *even rekenen* welgeteld drie boeken uitgelezen! Dat slaat natuurlijk nergens op... Dit jaar wil ik toch minstens tien boeken hebben gelezen!

Nou, eigenlijk was dat het wel! Zoals je ziet, niet heel veel, maar ik ga ook niet om het artikel langer te maken nog meer goede voornemens bedenken waar ik me toch niet aan ga houden.

Wat zijn jullie goede voornemens?

Goede voornemens

Het is alweer drie december vandaag. De winter is nu echt op gang. Ik heb gehoord dat er in Nederland al sneeuw is gevallen en dat iedereen in rep en roer is. Kom gezellig hier heen, zou ik zeggen, hier was het vrijdag -3 en geen sneeuw en zaterdag was het ineens -15 en 40 cm sneeuw. Je hoort mij niet klagen hoor! Ik hou van sneeuw en de kou valt me eigenlijk nog best wel mee.

Maar daar wou ik het eigenlijk niet over hebben. Nu het december is, komt het einde van het jaar ook weer in zicht. Natuurlijk eerst Sinterklaas, dan nog eens Kerst en dan pas is het zover, maar ik wou het er toch alvast even over hebben. Ik ben namelijk al lang bezig met het bedenken van goede voornemens. Over het algemeen hou ik ze niet echt vol, zeg maar gerust, nooit, toch is het altijd weer leuk om er een of meer te hebben en ze proberen (zo lang mogelijk) vol te houden.

Twee jaar geleden ben ik geloof ik echt met goede voornemens begonnen. Daarvoor was het altijd gewoon, goed m'n best doen op school, enz. Maar twee jaar geleden had ik echt een doel voor mezelf gesteld. Ik vind van mezelf dat ik best ongezond eet. Destijds kon ik 's avonds voor de tv makkelijk een hele zak chips wegwerken en dat drie keer in de week. Je zag het niet aan m'n gewicht, maar ik wou er toch iets aan doen. Mijn goede voornemen was dan ook om elke dag minstens één stuk fruit te eten. Ik heb het volgehouden, precies tot 'Blue Monday'... Voor degenen die dit begrip niet kennen, even een uitleg.
Blue Monday is ook wel de meest deprimerende dag in het jaar. Hij valt altijd ergens eind januari. Het is de meest deprimerende dag van het jaar, omdat op die dag de meeste mensen stoppen met hun goede voornemens. Alle dieeten (dieten?) die de eerste januari op gang zijn gezet, worden abrupt verbroken en al het fruit dat elke dag gegeten wordt, bleek voor niks te zijn geweest.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik die ene maandag geen fruit mee naar school had meegenomen en precies die dag vertelde mijn vriendin over Blue Monday, dat dus op die dag viel. En op precies die dag had ik geen fruit mee naar school en at ik het ook niet toen ik thuis kwam. Jammer, maar helaas...

Vorig jaar (of eigenlijk dit jaar dus) was één van mijn goede voornemens natuurlijk om mijn examens te halen en naar Zweden te gaan. Die twee dingen zijn gelukt. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren of ik nog meer goede voornemens had...

En dit jaar dan? Ja, ik heb er in ieder geval één. Het is niet echt een concreet voornemen, maar ik wil meer gaan lezen. Ten eerste omdat ik het Zweeds nu aardig onder de knie begin te krijgen en ik graag meer Zweeds wil lezen om het te leren. De welbekende Milenium-trilogie staat dan ook als één van de eerste boeken op mijn 'te-lezen-lijstje'. Ik lees op het moment Hungerspelen, oftewel de Hongerspelen, in het Zweeds. Het gaat me goed af en begrijp eigenlijk alles wat er staat. Ik vind het zelf leuker en meer uitdagend om boeken in een andere taal te lezen, zoals Engels of Zweeds. Doordat ik nu een nieuwe taal aan mijn lijst kan toevoegen, is het ook uitdagender en leuker om te lezen.
Als beginnetje heb ik een account aangemaakt op de site 'Goodreads'. Hier kun je je eigen boeken bijhouden die je hebt gelezen, wil lezen of leest, maar ook die van anderen! Superleuk!

Goodreads

Lezen

Zo eens in de zoveel tijd lees ik eens een boek. Vroeger (en daarmee bedoel ik basisschool tijd) was die zoveel tijd twee weken, soms zelfs minder. Tegenwoordig is die zoveel tijd soms wel meer dan een maand. En telkens als ik dan weer een boek aan het lezen ben, denk ik: wat is dit toch leuk! Moet ik vaker doen! Vervolgens lees ik óf het boek uit en vergeet ik om weer een nieuw boek uit de bibliotheek te halen, óf ik lees het boek niet eens uit.

Vroeger was ik echt een boekenwurm. Soms las ik wel twee of drie boeken tegelijkertijd en ik las ze dan binnen twee weken uit. Ik las ook een heleboel verschillende soorten boeken. Meestal ging ik naar de bibliotheek met een lijstje van ongeveer vijf boeken. Daar eenmaal aangekomen zocht ik op de computer waar die boeken stonden en dan bleek meestal dat maar twee van de vijf boeken beschikbaar waren. Stiekem vond ik dat eigenlijk wel leuk, omdat ik nu kon sneupen naar boeken. Ik ging de stellages met boeken af tot ik een kaft of titel zag die me aansprak. Ik las de achterkant, bladerde het boek een beetje door en als het me aansprak, nam ik hem mee.

Ik kan me nog herinneren dat toen ik in groep drie zat, ik voor het eerst over het fenomeen 'Harry Potter' hoorde. Een klasgenootje had een kleurboek van Harry Potter en ik keek er vol fascinatie aan. Toevalligerwijs was het bijna Sinterklaas, zodat ik het boek van Sinterklaas kon vragen. Ik was dolgelukkig toen ik 'Harry Potter en de Steen der Wijzen' uitpakte. Ik begon direct te lezen. Ik las vooral 's avonds in bed en ook al was ik een boekenwurm, ik las nog niet erg snel. Ik las elke avond een bladzijde en werd helemaal meegezogen in het verhaal. Toen die zomer de eerste film ook nog eens uit kwam, was ik serieus verslaafd.

Inmiddels heb ik alle Harry Potter boeken al uit en lees ik andere boeken. Alhoewel, de echte literatuur heeft me nooit echt gepakt. Al die boeken die je voor Nederlands moest lezen... Alleen de simpele boeken die op de grijze lijst stonden, vond ik enigszins leuk. Verder heb ik ze met veel tegenzin gelezen. Voor Engels moesten we ook boeken lezen en dat was voor mij echt een eye-opener. Wat zijn Engelse boeken leuk! We lazen Nineteen Eighty-Four en dat boek heeft me echt meegezeuld. Een aanrader!

Inmiddels ben ik bezig met Marley and Me. Ook al vind ik lezen weer helemaal leuk, het schiet niet echt op. Ik heb het boek nu zo'n maand denk ik en ik ben bij hoofdstuk vier. En nee, de hoofdstukken zijn niet zo groot dat ik nu al op de helft zit. Toch vind ik het een super leuk boek. Hij leest makkelijk weg en er is niets ingewikkelds aan waar je over na moet denken. Behalve dat ik af en toe wat woorden moet vertalen met Google Translate.